หลินเสี่ยวเยว่สาวยุคหลังวันสิ้นโลกได้ย้อนเวลามาอยู่ในร่างของหญิงสาวโง่เขลาในครอบครัวชาวนาสมัยโบราณ พ่อของร่างใหม่เพิ่งเสียชีวิต ครอบครัวสามคนถูกย่าแท้ๆ ไล่ให้ไปอยู่บ้านผุพังริมหมู่บ้าน มองดูสภาพอันน่าเวทนาของแม่ผู้อ่อนแอและน้องชายตัวน้อย หลินเสี่ยวเยว่ตัดสินใจจะพาแม่ลูกใช้ชีวิตให้รอดต่อไป โชคดีที่แหวนมิติและพลังจิตของเธอติดตามมาด้วย ด้วยพลังจิตที่มี การจัดการกับคนเลวจึงเป็นเรื่องง่ายและสบายใจ อืม บ้านไม่มีผู้ชายตัวใหญ่ มักมีคนไม่รู้จักประสาพากันมาข่มเหง? เธอซื้อผู้ชายคนหนึ่งกลับมาก็แล้วกัน! และเมื่อไปเลือกที่ตลาดทาส เธอก็พบกับกัปตันที่เธอแอบชอบในชาติก่อน! อา เธอชอบยุคโบราณนี้จริงๆ! ไม่มีสงคราม ไม่ต้องหิวโหย มีญาติพี่น้อง มีคนรัก! เธอจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข! นี่คือเรื่องราวของตัวประกอบเล็กๆ จากยุคหลังวันสิ้นโลกที่มาใช้ชีวิตอย่างรุ่งเรืองในยุคโบราณ เรื่องนี้ทั้งชายและหญิงต่างแข็งแกร่ง ไม่มีการเป็นนางเอกจอมเมตตา (รวมถึงแม่ของนางเอก) การกำหนดเงินในเรื่องนี้: 1 ต้าเหลียงเงิน = 1,000 เหวิน, 1 เหวิน = 1 หยวนในศตวรรษที่ 21, 1 จิน = 10 เหลียง เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งโดยไม่มีการแบ่งชั้นวรรณะขุนนาง ชาวนา ช่างฝีมือ และพ่อค้า
เมื่อตื่นขึ้นมา อันจิวเยว่พบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของหญิงถูกทอดทิ้งในป่าเขา ที่มีลูกติดมาสองคน และมีแผลที่หัวเลือดไหลไม่หยุด ในถังข้าวเหลือข้าวแค่กำมือเดียว ต้องขุดผักป่ามากินประทังชีวิตทุกวัน ลูกๆ หิวจนผอมแห้ง และยิ่งไปกว่านั้น ยังมีแม่ยายใจร้ายมาหลอกให้เธอขายลูกชาย หากไม่ขายก็จะแย่งตัวไป! อันจิวเยว่สูดลมหายใจลึกๆ ยื่นมือออกไป ตบตีจนชุลมุนแล้วโยนออกจากบ้าน แล้วตามด้วยการใช้มีดขู่! ไม่มีข้าว ไม่มีผัก ก็ไม่กลัว เพราะมีมิติพิเศษอยู่ในมือ ข้าวปลาอาหารก็แค่ยื่นมือเรียกมา ไม่ยากเลย! ดูสิว่าเธอจะใช้ทั้งความรู้จากมิติพิเศษอันไร้ขีดจำกัด และวิชาการแพทย์และวิชาพิษที่ชำนาญ เพื่อหาเงินเลี้ยงดูลูกๆ ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง! ส่วนอดีตสามีคนนั้น... องค์ชายบางคนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: ฮูหยินโปรดอย่าโกรธ ข้าไม่ใช่อดีตสามี แต่เป็น 'อนาคต' สามีต่างหาก